New life วันแรกของการทำงาน :)

ชีวิต ผ่านมานานแล้ว กับการใช้ชีวิตที่ดูเหมือนว่าดี แต่ที่จริงแล้วไม่มีอ่ะไรที่ดีเลย หลายครั้งเฝ้าถามตัวเองว่า เราคือใคร? เรากำลังทำอะไร? และเรากำลังทำเพื่อใคร? ทุก ๆ ครั้งที่เกิดคำถาม จะค้นหาคำตอบ และคำตอบของคำถามทุกคำถาม มักจะแตกต่างกันเสมอ อาจจะด้วยปัจจัยแวดล้อม และสถานะในตอนนั้น ๆ เช่น บางครั้งเราอาจบอกว่า ทำเพื่อใครบางคน แต่สุดท้ายเรากลับมองไม่เห็นคนรอบข้าง หรือคนที่รักเราจริง ๆ ถ้าลองถามคำถามนี้กับตัวเองอีกครั้ง จะรู้ว่า "ทำเพื่อตัวเองดีที่สุด" วันนี้ จะขอบอกว่า จะทำเพื่อตัวเองสักครั้ง ทำเพื่อคนอื่นมามากแล้ว

วันนี้คือวันอังคารที่ ๖ ตุลาคม การเดินทางครั้งสุดท้ายของชีวิตของผม เริ่มจากตอนเช้า ทานข้าวตอนเที่ยง และนั่งรถจากเมืองไกลเข้าเมืองหลวง ใช้เวลาทั้งสิ้น แปดชั่วโมงกว่า ๆ เหนื่อยเป็นบ้า นี่ขนาดแค่นั่งรถนะ แต่มาถึงก็เริ่มทำงานเลย ตอนแรกบอกให้ไปทำความรู้จักในครัว แต่แจกชุดพร้อมถึงมือ (เอะนี่มัน??) เอาเป็นว่าทำก็ทำ วันนี้เริ่มทำวันแรก เหนื่อยนิดหน่อย ถุงมือก็สั้นเป็นบ้า น้ำเข้าอยู่เรื่อย เฮ้อ ทำบ้าอ่ะไรวะเนี่ย ว่าง ๆ ช่วยคนอื่น แต่คนอื่นไม่เห็นช่วยเราเลย ??? ช่างมันเถอะ สู้ ๆ ไว้ แค่วันแรกเอง

วันนี้ ทำงานเสร็จ เลิกงานตอน ๒๓.๒๔

เถ้าแก่กับลูกชายมาส่งที่บ้านพัก เพื่อนแบ่งที่นอนให้นอน แบ่งตู้เสื้อผ้าให้ใช้

Internet : Free SA เร็วพอประมาน แต่รู้สึกว่า จะดูแลโดยคนไม่ค่อยเต็ม เห็นคนอื่นบอกอย่างนั้น แต่ก็ช่างมันเถอะ ไม่ได้ใช้อ่ะไรมาก กลับมาเหนื่อย อาบน้ำนอนดีกว่า

โทรศัพท์บ้าน เห็นบอกว่าโทรฟรี แต่ที่จริงก็ไม่มีใครให้โทร นอกจากโทรกลับบ้านเท่านั้น เฮ้อ ส่งเมลดีกว่ามั้งคิดว่า

น้ำร้อนลวกมือนิดหน่อย พี่เขาเอาน้้ำร้อนมาเปลี่ยน แล้วไม่บอก เราก็ดันไม่ใส่ถุงมือ ดีนะที่ตอนเด็ก ๆ จับถ่านไฟเล่นบ่อย ๆ ไม่งั้นมือพองแน่ ๆ จำไว้ วันหลัง มีลูกสอนลูก มีหลานสอนหลาน จับถ่านไฟเล่นตอนเด็ก ๆ ก็มีประโยชน์นะ

อยากบอกว่าพิมพ์ในความมืดว่ะ ใครปิดไฟวะ ?? นอกดีกว่าวุ้ย

ปล. ขอบคุณเพื่อนคนนึง ขอบใจ และขอโทษที่รบกวน ไปนอนในเต้น เจ๋งดีนะ ไม่ต้องเอาออกหรอก รู้สึกดีกว่านอนข้างนอกเยอะ ^ ^